و از اين جهت بود كه گفت : « و بالغيبة عن تطلّب الاستقامة » . چرا كه او بتحقيق « 1 » كه مستغنى شده است از استقامت و از طلب كردن و جستن او به سبب شهود مقصود ، نه از كلّ وجه بلكه از حيثيت اقامت مقصود او را . پس به درستى كه او هرگاه مشاهده كند آنكه حقّ است كه اقامت‌كننده است او را - به نور قيّوميت خود و امداد قيّوم هميشه او را و تقويم او از براى او - منقطع مىشود نظر او از استقامت او و غايب مىشود از او ، چه جاى از طلب او .

--> ( 1 ) . اصل : تحقيق .